Podstawy EKG

Elektrokardiografia jest zabiegiem diagnostycznym mającym na celu rozpoznawanie przede wszystkim chorób serca. Polega na rejestracji i pomiarze czynności elektrycznej mięśnia sercowego, bazując na rożnicy potencjałów zczytywanych z powieszchni klatki piersiowej. Wynik pomiaru nazywamy elektrokardiogramem - przedstawiany jest w postaci wykresu napięcia od czasu, i może być drukowany na papierze milimetrowym lub wyswietlany na monitorze. Urządzeniem wykonuj?cym pomiar jest elektrokardiograf, który jest w zasadzie bardzo czułym galwanometrem.
Standardowe EKG wykonuje się przy użyciu 12 odprowadzeń, mieżonych przy pomocy ł?cznie 10 elektrod.
Zakładanie elektrod
Elektrody kończynowe:
- elektroda czarna - prawa goleń ( tzw. uziemienie - punkt odniesienia )
- elektroda czerwona - prawe przedramię ( RA )
- elektroda żółta - lewe przedramię ( LA )
- elektroda zielona - lewa goleń ( LF )
Elektrody przedsercowe Wilsona:
- V1 - IV przestrzeń międzyżebrowa przy prawym brzegu mostka
- V2 - IV przestrzeń międzyżebrowa przy lewym brzegu mostka
- V3 - połowa odległości między V2 a V4
- V4 - V przestrzeń międzyżebrowa w linii środkowo obojczykowej lewej
- V5 - V przestrzeń międzyżebrowa w linii pachowej przedniej lewej
- V6 - V przestrzeń międzyżebrowa w linii pachowej środkowej lewej
3 dwubiegunowe odprowadzenia kończynowe Einthovena:
- odprowadzenie I - różnica potencjałów między LA, a RA
- odprowadzenie II - różnica potencjałów między LF, a RA
- odprowadzenie III - różnica potencjałów między LF, a LA
3 jednobiegunowe wzmocnione odprowadzenia kończynowe Goldbergera:
- odprowadzenie aVR z erektrody RA
- odprowadzenie aVL z erektrody LA
- odprowadzenie aVF z erektrody LF
Elektrod? odniesienia jest elektroda na prawej goleni - tzw. uziemienie
Połączenie razem odprowadzeń aVR, aVL, aVF teoretycznie daje potencjał 0, co stanowi punkt odniesienia dla odprowadzeń przedsercowych
Odprowadzenia jednobiegunowe przedsercowe Wilsona:
S? zczytywane z 6 elektrod przedsercowych.

Co widzimy na EKG:
- załamek P - depolaryzacja mięśni przedsionków
- zespół QRS - depolaryzacja mięśnia komór
- załamek T - repolaryzacja komór
- załamek U - widoczny przy niskim HR, odpowiada repolaryzacji włókien Purkinjego
- odcinek PQ - czas przewodzenia impulsu z wezła zatokowo - przedsionkowego ( SA ) do węzła przedsionkowo - komorowego ( AV )
- odcinek ST - czas repolaryzacji komór
- odcinek QT - czas potencjału czynnościowego mięśnia komór
Interpretacja wykresu EKG:
1.) Rytm zatokowy
Opis: Prawidłowy rytm zatokowy.

Częstotliwość: w normie ( 60 - 100 )
Rytm: normalny
Załamki P: normalne
Zespół QRS: normalne

2.) Bradykardia zatokowa
Częstotliwość: niska ( < 60 )
Rytm: normalny
Załamki P: normalne
Zespół QRS: normalne

3.) Tachykardia zatokowa
Częstotliwość: wysoka ( > 100 )
Rytm: normalny
Załamki P: normalne
Zespół QRS: normalne

Zaburzenia przedsionkowe

Częstoskurcz nadkomorowy

Częstotliwość: 150 - 250
Rytm: normalny
Załamki P: ukryty w załamku T
Zespół QRS: wąskie

Trzepotanie przedsionków

Częstotliwość: przedsionki 250 - 350; komory w normie
Rytm: normalny
Załamki P: bardzo szybkie, stożkowate
Zespół QRS: normalne

Migotanie przedsionków

Częstotliwość: przedsionki > 350; komory w normie
Rytm: nieregularny
Załamki P: brak, chaotyczna praca przedsionków
Zespół QRS: normalne

Zaburzenia komorowe

Migotanie komór

Częstotliwość: niemieżalne
Rytm: chaotyczny
Załamki P: brak P,
Zespół QRS: brak

Częstoskurcz komorowy


Częstotliwość: 100 - 250
Rytm: regularny
Załamki P: brak
Zespół QRS: szerokie, kształt odwróconej litery U

Torsade de pointes

Częstotliwość: 200 - 250
Rytm: nieregularny
Załamki P: brak
Zespół QRS: szerokie, różnokształtne

PEA ( Pulseless Electrical Activity )
Opis: Wykres podobny do rytmu zatokowego, ale brak tętna.

Częstotliwość: prawidłowa
Rytm: regularny
Załamki P: prawidłowe
Zespół QRS: normalne

Asystolia

Częstotliwość: brak
Rytm: brak
Załamki P: brak
Zespół QRS: brak